AA OOK IN ANDERE DAGEN.

We hebben dikwijls de neiging om iets op papier te zetten als alles goed gaat.
De “gemoedsrust” is er, vast werk, op materieel vlak gaat het een stuk beter, elke dag ons AA gebed.
Ik was de gelukkige, nuchtere alcoholist.

Als alcoholist zijn wij gewoon dat alles zich dan wat stabiliseert en, ongeacht de jaren nuchterheid, begon ik dat een beetje vanzelfsprekend te aanzien.
De kindjes, dacht ik, stelden het goed.
In de relatie waren er wel wat problemen maar dit zou wel goed komen als ik er maar nuchter bij bleef.
De vaste routine en de structuur in mijn leven was er, ik woonde trouw mijn wekelijkse vergadering bij, alsook de andere taken die ik binnen AA en de groep had aanvaard.
Wat zou er nog kunnen mislopen?

En ja, toen gebeurde het.
Een relatie die stuk loopt, een oplossing zoeken voor de kinderen, wat meer economische, alsook hervormingen op het werk, een verhuis.
En ja, de structuur en de routine die ik zo broodnodig had in mijn leven waren plots verdwenen.
Ik begon te denken zoals een echte alcoholist dat durft: “Waarom ik, ik bleef toch nuchter, ik had mijn Hogere Macht, mijn vrienden binnen AA,… Dit kon toch niet.”

Stilaan verandert de gelukkige nuchterheid in een nukkig nuchter.
Ik was het zo gewoon dat alles goed liep en dacht dat het ook wel zo zou blijven.
Niets is minder waar.
Ik had moeten aanvaarden dat tegenslagen ook bij het dagelijkse leven horen.
Er kwam teveel op me af in een korte periode.
Ik kon dit niet meer aan en was dit niet meer gewoon, ik kon er moeilijker mee omgaan dan ik dacht.

Oude karaktertrekjes, die naar ik dacht diep in mij lagen begraven, staken weer de kop op.
Toch bleef ik nuchter.
Waarom toch?
En toch moest ik de waarheid onder ogen zien.
Probleem na probleem bekijken, mijn assertiviteit terugwinnen in plaats van de twijfelaar uit te hangen.

Ik moest aanvaarden dat er een oplossing is voor dit alles.
Ook niet door mijn Hogere Macht maar in samenwerking met deze Hogere Macht.
Weer leren luisteren, de gesprekken met de mensen van de groep hervatten.
Mijn Hogere Macht terug in de juiste context plaatsen, waar hij hoort.
Hij is er ook voor anderen en niet alleen voor mij…

Stilaan komt alles terug op zijn plaats, minder opstandig, weer nadenken en het programma eens goed toepassen.
Af en toe een gesprek met mijn peter, wat lectuur bij de hand nemen.
Eens bezinnen over de afgelopen periode en ook afvragen of ik hierbij geen mensen heb gekwetst.
Niet teveel hooi op mijn vork willen nemen.

Zo zie je maar dat zelfs met jaren nuchterheid ik mij nog steeds niet kon aanpassen als er teveel problemen op mij afkwamen.
“Dag per dag” blijft de boodschap.
Wij blijven altijd gevoelige mensen, daar komt het op neer.
Ik begrijp nu dat ik anders had moeten handelen.
Niet wachten tot alles op je afkomt en achteraf al de stukken proberen te lijmen.
Beter is het om tijdig je problemen naar voor te brengen, eerlijker zijn, vroeger praten en nadenken voor het een puinhoop wordt.
De “Hogere Macht” niet gebruiken met egoïstische gedachten in het achterhoofd zoals: hij lost dit wel voor mij op want…
Neen, zo werkt het niet.
Hij is er voor iedereen en helpt je wel, geloof dit maar gerust.

Neen, gedronken heb ik niet, maar je ziet maar.
Nu leerde ik beseffen dat gelukkige nuchterheid en werken aan het programma samengaan.

Een vandaag gelukkig nuchtere alcoholist.